Verslag van Henk van Gool op Schaaksite.nl
Dag drie begon met een nieuwe ronde. Bij de dames stroomden nu de vier hoogstgerate speelsters in, waardoor het totaal weer op acht kwam en er voor hen vier borden klaargezet konden worden. De ratingverschillen tussen de speelsters waren ineens groot. Bovendien waren de verse krachten nog fris in hun hoofd, zodat het voor de hand lag dat zij een voordeel hadden in de komende partij. Op mijn tegenwerping dat de speelsters die al in het toernooi zitten wellicht een voordeel hebben omdat ze in het ritme zitten, terwijl de nieuwelingen nog op gang moeten komen, antwoordde Marleen van Amerongen: “Joh, ik ben moe na die twee dagen, Ik kan niet meer rekenen!” Waarmee ze aangaf toch echt wel de voorkeur te hebben voor een frisse toernooistart. De nieuwe paringen voor de maandag waren als volgt:
Voordat we aan de bespreking beginnen geef ik U opnieuw een hoofdbreker uit een van de damespartijen.
De witspeelster heeft zojuist 16.♘d6 gespeeld. Wat is uw antwoord met zwart?
Colleen en Machteld keerden al vrij snel weer terug uit de toernooizaal. Colleen had zich verrekend en verloor in het vroege middenspel materiaal.
De volgende dames die de analyseruimte kwamen opzoeken waren Marleen van Amerongen en Anna-Maja Kazarian. Marleen was zojuist slachtoffer geworden van een dominant torenduo. Laten we eens kijken hoe dat in zijn werk ging.
Ondertussen kwam Jessica Derksen- Harmsen in een Franse opening steeds verder onder druk te staan op de koningsvleugel. Nadat de g-lijn open ging kon Anne Kuipers-Haast het pleit snel beslechten.

Foto's: Frans Peeters en Harry Gielen
Robin Duson en Rolinde den Heijer waren in een titanenstrijd verwikkeld. Robin bouwde een plus op, maar dit verwaterde naarmate de speelsters dichter bij de tijdcontrole kwamen. Na wits 44e zet was de stelling nog in evenwicht. Toen wierp een blunder van Rolinde het punt in de schoot van Robin.